Czy anoreksja to tylko strach przed przytyciem?

31 grudzień 2009

icq

Mam 21 lat, 165 cm wzrostu, waga 41 kg. Od zawsze byłam szczupłą osobą, a anemia towarzyszy mi bardzo często. Nigdy nie byłam na żadnej diecie i nigdy nie czułam się gruba. Jestem osobą nadwrażliwą, zawsze wszystkim się przejmuję. W moim przypadku stres = utrata kilogramów. W ciągu ostatnich 4 miesięcy wiele się w moim życiu zmieniało i z 49 kg bez żadnej diety schudłam do 41 kg, mimo że jadłam tak jak zawsze.

Jednak od jakiś 2-3 tygodni w ogóle nie czuję głodu. Ostatnio złapałam się na tym, że w ciągu dwóch dni zjadłam tylko śniadanie pierwszego dnia i później długo nic, nie czułam głodu i zapomniałam o jedzeniu. Staram się zmuszać do tego, by cokolwiek jeść, rodzina zaczęła mnie bardzo pilnować, jednak dla mnie to jest bardzo uciążliwe, bo gdy zjem pół kromki chleba, czuję się, jak bym zjadła bochenek, a nikt tego nie rozumie i rodzą się kłótnie.

Od kilku dni cały czas jest mi zimno. W mieszkaniu, w którym jest 21 stopni, ja chodzę ubrana jednocześnie w polar i bluzę, a mimo to wciąż mi zimno. Zauważyłam też, że praktycznie po każdym posiłku bolą mnie jelita, muszę iść do toalety. Trochę mnie ta sytuacja przeraża, bo nigdy nie czułam się gruba i nie wiem, czemu mój organizm właśnie w taki sposób reaguje na stres.

Jest to dla mnie bardzo niekomfortowe, ponieważ od jakiegoś czasu niewygodnie mi się siedzi (czuje wszystkie kości pupy), niewygodnie mi się stoi (mam wrażenie ze kolana się pode mną ugną), niewygodnie mi się śpi, bo czuję jak bym leżała na samych kościach. Czy to może być anoreksja, czy jakaś inna choroba? Co powinnam zrobić, co może mi pomóc?

Dodaj komentarz

Odpowiedzi - Czy anoreksja to tylko strach przed przytyciem?

Odpowiedź eksperta Lekarz Agnieszka ...

Witam!

Zgodnie z kryteriami obowiązującego w Polsce i Europie systemu klasyfikacyjnego ICD-10, aby rozpoznać anoreksje, konieczne jest występowanie wszystkich objawów:

1. Masa ciała znacznie poniżej normy (jako kryterium stosuje się np. wartość wskaźnika BMI<17,5 kg/m).
2. Utrata masy ciała została spowodowana celowym unikaniem ,,tuczącego" pożywienia lub innymi sposobami, jak: prowokowanie wymiotów, intensywne ćwiczenia fizyczne, stosowanie środków przeczyszczających lub odwadniających, tabletek odchudzających.
3. Występuje stałe zaabsorbowanie obawą przed przytyciem oraz narzucanie sobie niskiego progu masy ciała.
4. Zaburzenia hormonalne powodujące brak miesiaczki, zaburzenia libido i potencji lub inne zaburzenia hormonalne.

Twoje aktualne BMI wynosi 15,1 kg/m2, są to bardzo niskie i niepokojące wartości! Uczucie chłodu może być związane np. z zaburzeniami hormonalnymi.

Rozpoznanie anoreksji opiera się przede wszystkim na utracie masy ciała i jej celowości, intencjonalnym zachowaniu osoby odchudzającej sie, które staje sie zachowaniem dominującym. Piszesz jedank, że nie odchudzałaś się celowo i nie postrzegasz swojej masy ciała jako nadmiernej.

Czy uważasz jednak, że twoja masa ciała jest zbyt niska? Czy chciałabyś przytyć kilka, a nawet kilkanaście kilogramów? Czy dopuszczasz możliwośc, że powinnaś ważyć przy swoim wzroście ok. 58-60 kg? Czy miesiączkujesz regularnie? Jeśli odpowiedź na te pytania brzmi: nie, to rozpoznanie anoreksji jest prawdopodobne.

Anoreksję należy różnicować z innymi zaburzeniami psychicznymi, jak depresja, zaburzenia osobowości, zaburzenia psychotyczne oraz wieloma chorobami internistycznymi, np. nadczynnością tarczycy, chorobą Crohna, nowotworami itd.

Dlatego też, w Twojej sytuacji konieczna jest konsultacja u lekarza internisty, który zleci odopwiednie badania i ewentualnie skieruje do innego specjalisty, np. endokrynologa, oraz badanie prez lekarza psychiatrę. Do psychiatry nie jest potrzebne skierowanie.

Z pozdrowieniami

Zadaj pytanie ekspertowi