- abcanoreksja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Czy da się zwymiotować wszystko?
Czy da się zwymiotować wszystko?
Witam, mam 21 lat, 170 cm wzrostu i ważę 53 kg. Jestem bez wątpienia chora, jednak nie dostałam konkretnej diagnozy, co do mojego przypadku, czy to jest anoreksja bulimiczna, czy bulimia. W moim przypadku zaczęło się od drastycznej 2-miesięcznej diety. Schudłam po niej 10 kg. Następnie ogarnął mnie strach, że jak zacznę znowu jeść, to przytyje i wrócę do dawnych 70 kg. Aby temu zapobiec zaczęłam od 4 miesięcy wymiotować, uzależniłam się też od preparatów odchudzających. Schudłam do 53 kg. Nie mam dnia bez wymiotów. Za każdym razem, gdy po wielkim obżarstwie idę do łazienki, mówię sobie: przecież i tak nie da się zwymiotować absolutnie wszystkiego, a pochłonęłam dużo za dużo kalorii, które zostaną i i tak mnie utuczą! Wymiotuję, popijam wodę i wymiotuję, aż zwracam już samą wodę. Ciągle wydaje mi się, że jestem za gruba, w lustrze dalej widzę ogromne uda, które wydają mi się ciągle tak samo grube. Skupiłam się na tej części ciała tak, że nie zwracam uwagi już na nic innego. Cały czas myślę, że mimo wymiotów mam w sobie za dużo kalorii! Mam dość tej choroby, 3 razy zmieniałam psychologa, teraz leczenie podejmuję od nowa, tym razem u psychiatry. Mam nadzieję, że na tym lekarzu już przystanę i wyjdę z tego!
Witaj Alu!
Rzeczywiście, czasem trudno jest postawić dokładną diagnozę, jeśli dwa zaburzenia na siebie zachodzą, aczkolwiek z tego co napisałaś objawy wskazują bardziej na anoreksję. Jak chociażby to, że jesteś uzależniona od prowokowania wymiotów, środków przeczyszczających, masz zmieniony obraz siebie, postrzegając uda jako wciąż tak samo grube, pomimo drastycznych ograniczeń w diecie.
Bardzo pozytywną informacją jest to, że nie zniechęciłaś się do podjęcia terapii pomimo małoefektywnych sesji z poprzednimi psychologami. Może warto pomyśleć o dodatkowej formie terapii, na przykład psychoterapii grupowej czy psychodramie? Czy Twój psychiatra posiada certyfikat psychoterapeuty? To jest bardzo ważne.
Wracając do Twojego pytania... Myślę, że opróżniasz swój żołądek skutecznie, robiąc mu przy okazji małą rewolucję. Nie pozwalasz swojemu organizmowi uzupełnić niedoboru ważnych do życia składników. Osoby z anoreksją w każdej odrobinie jedzenia widzą mnożące się kalorie, najmniejszą wchłoniętą część posiłku traktują jako coś, czego należy się jak najszybciej pozbyć. Pomyśl jednak, że to tylko Twoje myśli, zniekształcone tak, jak Twój obraz siebie teraz. Jestem przekonana, że odpowiednia forma psychoterapii pomoże Ci wyjść z tej choroby, uwierz w siebie i w swoje możliwości. Życzę Ci powodzenia i trzymam kciuki za szybki powrót do zdrowia!
Serdecznie pozdrawiam!
Dodaj nowy komentarz