Czy to już choroba?

Witam serdecznie,

Na podstawie Twojego opisu można zastanowić się nad tym, czy występują u Ciebie objawy bulimii.

Osoba cierpiąca na bulimię najczęściej ma prawidłową masę ciała, często ulega ona wahaniom: powyżej lub poniżej wartości sprzed zachorowania. Wiele osób zaczyna od nadwagi i restrykcyjnej diety ze zbyt szybką utratą kilogramów. Zbyt szybkie tempo chudnięcia może spowodować rozregulowanie organizmu, m.in. ośrodków głodu i sytości.

Bulimia często pojawia się jako konsekwencja dłuższych okresów odchudzania się. Początkowo głodzenie się przynosi satysfakcję, poczucie kompetencji i kontroli, epizody objadania się pomagają zmniejszać stres, napięcie i przygnębienie, stąd objawy stają się atrakcyjną forma radzenia sobie z trudnościami.

Typowym objawem bulimii są epizody objadania się, po których następują zachowania mające na celu pozbycie się nadmiaru przyjętej żywności. Należy do nich: głodzenie się lub stosowanie innych sposobów: środków odchudzających, przeczyszczających, prowokowanie wymiotów, forsownych ćwiczeń fizycznych.

Osoba cierpiąca na bulimię koncentruje się na jedzeniu i myśli często na temat swojej masy ciała. To właśnie ta "obsesja na punkcie jedzenia" jest podstawowym objawem zaburzeń odżywiania. Jako kryterium diagnostyczne konieczne jest występowanie epizodów objadania się z zachowaniami kompensacyjnymi (wymioty, głodzenie itp.) co najmniej 2 razy w tygodniu przez 3 miesiące.

Nieregularna dieta prowadzi to do powstania mechanizmu ,,błędnego koła" - jeśli przez kilka dni stosujesz dietę niskokaloryczną, naturalnym następstwem jest silny głód. Wtedy folgujesz sobie, znajdując jednocześnie pewne usprawiedliwienie ,,odżywiałam się zdrowo/głodziłam przez kilka dni".

Pierwszym krokiem, aby zmniejszyć częstotliwość epizodów objadania się, jest wprowadzenie regularnego, stałego rytmu posiłków. W ciągu dnia należy spożywać 4-5 posiłków o odpowiedniej wartości kalorycznej. Ilość kalorii powinna być dostosowana do Twojego wzrostu, masy ciała, wieku oraz rodzaju aktywności. W ułożeniu diety może pomóc Ci specjalista dietetyk.

Zaleca się również prowadzenie dzienniczka, w którym zapisuje się wszystkie zjedzone posiłki, następnie można obliczyć ich łączną wartość kaloryczną. Możesz skorzystać w tym celu z informacji dostępnych na stronach internetowych. Ważną rzeczą jest spożywanie posiłków w tym samym, specjalnie do tego przeznaczonym miejscu. Nie należy jeść przed TV lub komputerem, w łóżku. Posiłki trzeba długo i spokojnie przeżuwać, popijając często płynem, nie jeść w pośpiechu.

Kolejnym etapem, po wprowadzeniu stabilnego wzorca ożywiania jest praca nad przyczynami problemu. U podłoża zaburzeń odżywiania się może znajdować się np. problem niskiej samooceny oraz określania swojej wartości przez pryzmat wyglądu i sylwetki. Dotarcie do przyczyny problemu oraz zmiana przekonań, umożliwiająca lepsze radzenie sobie z trudnościami, odbywa się w trakcie psychoterapii, do której gorąco Cię zachęcam.

Przydatne informacje możesz znaleźć w wątkach:

http://abcanoreksja.pl/pytania/jak-opanowac-przymus-jedzenia-slodyczy,

http://abcanoreksja.pl/leczenie-bulimii.

Z pozdrowieniami