- abcanoreksja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Pokonałam anoreksję, ale wróciła
Pokonałam anoreksję, ale wróciła
Mam 17 lat, 167 wzrostu i ważę 51 kg.
2 lata temu pokonałam (chociaż już sama nie wiem) anoreksję, przytyłam 15 kg i doszłam do normy. Jednak od pewnego czasu ponownie zaczęłam zwracać szczególną uwagę na moją wagę i na to co jem. (Nie uważam, że jestem gruba, ale mogłabym schudnąć.) Ciągle myślę o jedzeniu i mam non stop na nie ochotę. Staram się to pohamować. Przez kilka dni jem bardzo mało, ale kilka kolejnych już nie wytrzymuje i jem ciągle, chociaż już nie mieszczę tego to nie umiem odejść od stołu. Chciałabym nie mieć tych napadów. Czasami jem tylko 2 posiłki dziennie (barrrrrrdzo obfite). To nie jest naturalne, raczej bulimiczne. Trochę się boję, bo już od miesiąca nie mam normalnej miesiączki (tylko lekkie krwawienia) i pogorszył się mój metabolizm.
Proszę o poradę? Ja już sama siebie nie rozumiem.:(
Witam serdecznie,
Jak piszesz "pokonałaś anoreksję", z pewnością masz więc świadomość silnego związku opisanych objawów z trudnościami pojawiającymi się w życiu emocjonalnym. Napady głodu i koncentracja na jedzeniu mogą wynikać z pragnienia zaspokojenia jakiejś potrzeby, często jest to poczucie bycia wysłuchanym i zrozumianym, akceptowanym, kochanym itp. Jeżeli brakuje nam bardzo jakiegoś uczucia rekompensujemy to jedząc, w ten sposób można odreagowywać stres, rozładowywać napięcie. Na ten krótki moment jedzenia organizm "coś" dostaje z zewnątrz - to coś jest substytutem głębszej potrzeby. Jeżeli uświadomisz sobie ten mechanizm łatwiej będzie Ci opanować potrzebę jedzenia.
Zastanów się w jakich momentach pojawia się taki atak. Czy poprzedzony jest jakimś przykrym wydarzeniem, nieprzyjemna rozmową? Spróbuj zastanowić się wówczas co czujesz, czego potrzebujesz, czego Ci brakuje? Postaraj się mówić o tych uczuciach. Możesz je sobie wypisać na kartce, możesz je odnotowywać. Staraj się w każdej takiej trudnej sytuacji mieć świadomość tego, co odczuwasz i co się kryje pod potrzebą jedzenia.
Ponieważ Twoje objawy są niepokojące powinnaś skonsultować się z lekarzem psychiatrą, który najlepiej oceni Twój stan zdrowia. Jest to najlepszy moment na podjęcie psychoterapii, dlatego poproś lekarza o polecenie Ci odpowiedniej osoby. Terapia powinna objąć także Twoich rodziów lub opiekunów. Nie warto z tą decyzją zwlekać, a im szybciej podejmiesz leczenie tym większe szanse na szybki powrót do zdrowia i brak nawrotów choroby.
Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki!
Witam!
Mam tak samo. Rok temu miałam anoreksje i ważyłam 45 kg przy wzroście 165. Teraz mam 167 i wazę 58... Czasami mam takie powracające myśli jak było fajnie i wogole ale jak sobie tak dłużej pomyśli to nie prawda! Wcale nie było fajnie bo straciłam koleżanki mama codziennie płakała nie miałam na nic ciły. Teraz jem ,normalnie ale ćwiczę wiecej. I zaczęłam 6 Weinera. ćwiczę juz 5 dni i jak narazie nie widzę żadnych rezultatów :( chce schudnąć, ale chce byc normalna chce jeść co chcę i chce wogole nie jeść i być chuda. Wiem ze jak będę miała anoreksje i jak z niej wyjdę to i tak cholernie przytyje...
nie wiem co robić w głowie mam cholerny mętlik... ;(
Pomóżcie moje gg 3338397.
Witam!!!!!!!!!!!!!
Jestem w takiej samej sytuacji jak wy, tylko, że ja mam 187 wzrostu, a 45 kg choć mam 17 lat i chyba mam anoreksje.
Witaj! Nie chyba tylko na pewno.
Dodaj nowy komentarz